Lokalisatie van het project
Het project is gelokaliseerd in de gemeente Guediawaye, een zeer arme volkswijk van 20 km2 gelegen ten oosten van Dakar.
Er wonen ongeveer 500 000 mensen in Guédiawaye, 65% is jonger dan 15 jaar. Er is een jaarlijkse bevolkingsgroei van 3%.
Guediawaye wordt gekarakteriseerd door een gebrek aan infrastructuur en sociale dienstverlening. De economie is informeel, dit wil zeggen vnl. gericht op de artisanale sector en de detailhandel (petit commerce).
Er is een groot gebrek aan basisinfractructuren, evenals een hoge graad aan economische onzekerheid.
Guediawaye dient als vangnet voor de steeds groter wordende plattelandsvlucht.
Guediawaye bestaat uit 5 arrondissementen: Sam Notaire, Golf Sud, Médina Gounas, Ndiarème Limamoulaye, Wakhinane Nimzatt.
Het huidige project heeft zich ingepland in 4 van de 5 arrondissementen (niet in Golf Sud)
Beschrijving van de doelgroep
- Kinderen met een (aangeboren) neuromotorisch hersenletsel van 0 tot 12 jaar
- Ouders en nabije familie van deze gehandicapte kinderen
A. Kinderen met een (aangeboren) neuromotorisch hersenletsel van 0 tot 12 jaar
Guediawaye telt 500.000 bewoners, 10% heeft een handicap.
Mensen met een handicap worden niet of nauwelijks begeleid, er bestaan geen gespecialiseerde structuren om gehandicapten op te vangen. De omstandigheden waarin gehandicapte kinderen ‘overleven’ zijn prangend.
Het gehandicapte kind wordt vaak gediscrimineerd in het gezin zelf, gehandicapte kinderen hebben geen toegang tot het reguliere onderwijs, basisstructuren en gespecialiseerde diensten. De socio-culturele vooroordelen duwen hen in de marginaliteit. Kinderen met een hersenverlamming bevinden zich in een totale afhankelijkheidssituatie die hen elke mogelijkheid ontneemt om te voldoen aan de eigen behoeften, om zelfstandig te kunnen eten, zich te verplaatsen, zich aan- en uit te kleden, …
B. Ouders en nabije familie van deze gehandicapte kinderen
De ouders en nabije familie van deze hersenverlamde kinderen ervaren de handicap van hun kind als een sanctie, ze ervaren hun kind als een abnormaal wezen, een verdoemenis dat hun familie overvalt. De ouders hebben weinig (of meestal geen) inzicht in de ontwikkeling van hun gehandicapt kind en zijn specifieke noden, ze kunnen hun gehandicapt kind ook niet begeleiden. De onwetendheid van de ouders wat betreft de problematiek van hun gehandicapte kind wordt nog versterkt door de economische onzekerheid die de tenlasteneming zeker niet zal bevorderen. In uitzonderlijke omstandigheden richten ouders zich tot medische structuren die moeilijk toegankelijk zijn zowel qua afstand als qua kost.
Een gehandicapt kind hebben vergroot de armoede in het gezin: de moeder kan niet uit werken gaan daar ze geen oppas vindt voor haar gehandicapte kind, de vader die vaak polygaam is verlaat het gezin omdat de kosten te hoog oplopen, om de schande te ontlopen.
Doelstellingen van het project
- zoveel mogelijk gezinnen met een gehandicapt kind bereiken
- heel bereikbaar zijn
- low cost werken
- locale mensen tewerkstellen
- gebruikmakend van lokale materialen
Uitvoering van het project
10 vrouwen die reeds heel actief waren in hun respectievelijke wijken kregen een theoretische en praktische opleiding rond de problematiek van hersenverlamming.
Er werden lokale ambachtsmannen (timmermannen en zetelbekleders) opgeleid in het vervaardigen van aangepaste stoeltjes en matrassen
De ouders van de gehandicapten kinderen vergaderden in hun respectievelijke wijken in aanwezigheid van een opgeleide vrouw (relais genaamd).
De officiële oudervereniging werd opgericht in mei 2008.
Een gelijkaardig project werd opgestart in Thiès, een stad op 70 km van Dakar.